Meniskusler, dizin ic (medial) ve dis (lateral) tarafinda bulunan C seklindeki fibrokikirdak yapilardir. Sok emici gorev gorerek diz eklemini korurlar, yuk dagilimini duzenlerler ve eklem stabilitesine katki saglarlar. Meniskus yirtiklari, hem akut spor yaralanmalari sonucu hem de yaslanmaya bagli dejeneratif sureclerle olusabilir.

Meniskus yirtiginin tipik belirtileri arasinda diz agrisi, sislik, hareket kilitleme hissi ve tam ekstansiyon veya fleksiyonda zorluk yer alir. Ozellikle merdiven inip cikarken veya comelik pozisyonunda agri belirginlesir. Fizik muayene sirasinda eklam cizgisi uzerinde hassasiyet, McMurray ve Thessaly testleri ile taniya yonelik ipuclari elde edilir.

Her meniskus yirtigi ameliyat gerektirmez. Tedavi karari; yirtigin tipi (longitudinal, radyal, horizontal, kompleks), buyuklugu, lokalizasyonu ve hastanin semptomlari ile aktivite duzeyine gore belirlenir. Dis ucte bir bolgedeki (kirmizi zon) kucuk, stabil yirtiklar konservatif tedaviyle iyilesebilir. Konservatif tedavi; dinlenme, buz uygulamasi, anti-inflamatuar ilaclar ve fizik tedavi programindan olusur.

Cerrahi tedavi gereken durumlarda artroskopik yontemler tercih edilir. Meniskus tamiri, ozellikle genc hastalarda ve kirmizi zondaki yirtiklarda oncelikli tercihtir. Meniskusun korunamadigi durumlarda parsiyel menisektomi uygulanir. Son yillarda meniskus koruyucu cerrahiye verilen onem artmis, meniskusun uzun vadede diz eklemi sagligi icin kritik oldugu anlayisi yayginlasmistir.