Eklem kikirdagi, eklem yuzeylerini kaplayan, supurtucu olmayan bir yapiya sahip ozellesnis bir dokudur. Kikirdak, kan damari ve sinir icermemesi nedeniyle kendini yenileme kapasitesi son derece sinirlidir. Travma, asiri kullanim veya metabolik hastaliklar nedeniyle hasar goren kikirdak, tedavi edilmezse zamanla ilerlayerek osteoartrite yol acabilir.

Kikirdak hasarinin tedavisinde bircok farkli yontem kullanilmaktadir. Mikrofraktur teknigi, kikirdak alti kemige kucuk delikler acilarak kanama saglanmasi ve bolgede fibrokikirdak olusumunun uyarilmasi esasina dayanir. Bu yontem kucuk lesyonlarda etkili olabilir ancak olusan doku, normal hiyalin kikirdak kadar dayankli degildir.

Otolog kondrosit implantasyonu (ACI/MACI), hastanin kendi kikirdak hucrelerinin laboratuvarda cogaltilarak hasar bolgesine yerlestirilmesi esasina dayanan daha ileri bir tekniktir. Bu yontem ozellikle buyuk kikirdak defektlerinde tercih edilir ve hiyalin benzeri kikirdak olusumunu saglar. Osteokondral greftleme (mozaikplasti) ise saglikli bir bolgeden alinan kikirdak-kemik silindirlerin hasar bolgesine nakledilmesini icerir.

Biyolojik tedaviler, kikirdak hasari tedavisinde giderek artan bir rol oynamaktadir. PRP ve kok hucre uygulamalari, ozellikle erken evre kikirdak hasarinda anti-inflamatuar ve rejeneratif etki gosterebilir. Ancak ileri evre ve genis kikirdak kayiplarinda cerrahi tedavi genellikle kachinilmazdir. Tedavi yaklasimi, hastanin yasi, aktivite duzeyi, lesyonun buyuklugu ve lokalizasyonu gibi bircok faktore gore belirlenir.