Tibial Osteotomi
Diz dizilim bozukluğunda yüksek tibial osteotomi ile yükün sağlıklı bölgeye aktarılması
Genel Bilgiler

Yüksek tibial osteotomi (YTO), kaval kemiğinin (tibia) üst kısmının kontrollü olarak kesilip açısının değiştirildiği, dizdeki yük aktarımını yeniden düzenleyen bir cerrahidir. Amaç protez takmak değil, hastanın kendi eklemini korumaktır. Diz dizilimi bozuk olduğunda vücut ağırlığı eklemin dar bir bölgesinde toplanır ve o bölgedeki kıkırdak hızla aşınır; osteotomi ile dizilim düzeltilerek yük, kıkırdağı sağlam kalan bölgeye kaydırılır. En sık uygulandığı durum, varus (O bacak) dizilimi olan ve dizin iç bölümünde kıkırdak kaybı bulunan genç ve orta yaşlı, aktif hastalardır. Doğru seçilmiş hastada osteotomi, protez ihtiyacını yıllarca geciktirebilir.
Diz Dizilimi ve Yük Dağılımı
Ayakta dururken vücut ağırlığı, kalça merkezinden ayak bileği merkezine uzanan hayali bir çizgi (mekanik aks) boyunca aktarılır. Normal dizilimde bu çizgi diz ekleminin ortasına çok yakın bir noktadan geçer ve yük iç ve dış bölmeler arasında dengeli dağılır.
Varus (O bacak) diziliminde mekanik aks dizin iç tarafından geçer; yükün büyük bölümü iç bölmeye biner ve buradaki kıkırdak hızla aşınır. Kıkırdak aşındıkça diz daha da varusa kaçar ve bir kısır döngü oluşur.
Valgus (X bacak) diziliminde ise yük dış bölmede toplanır; bu durumda düzeltme genellikle tibiadan değil, uyluk kemiğinin alt ucundan (distal femoral osteotomi) yapılır.
Osteotominin mantığı basittir: Hasarlı bölgeye binen yükü azaltıp kıkırdağı sağlam olan bölgeye aktarmak. Böylece ağrı azalır ve hastalığın ilerlemesi yavaşlar.
Osteotomi Tipleri
- Medial açık kama yüksek tibial osteotomi: Günümüzde en sık kullanılan yöntemdir. Tibianın iç tarafından kesi yapılır, kemik kontrollü şekilde açılır ve kilitli plakla tespit edilir. Düzeltme miktarı hassas ayarlanabilir; fibula kesilmez
- Lateral kapalı kama yüksek tibial osteotomi: Tibianın dış tarafından kama şeklinde kemik çıkarılıp boşluk kapatılır. Kaynama daha hızlıdır ancak fibula osteotomisi gerekir ve bacak bir miktar kısalır
- Distal femoral osteotomi: Valgus diziliminde uyluk kemiğinin alt ucundan yapılır
- Çift seviyeli osteotomi: Bozukluk hem femurdan hem tibiadan kaynaklanıyorsa
- Kombine işlemler: Ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu, kıkırdak onarımı veya menisküs transplantasyonu ile birlikte
Belirtiler
- Dizin iç tarafında lokalize ağrı: Yürüme, merdiven, uzun süre ayakta durma ile artar
- Görünür O bacak dizilimi: Ayakta dururken dizler arasında açıklık
- Aktivite sonrası şişlik
- Yürürken dizin dışa doğru itilmesi (varus thrust): İleri olgularda
- Çömelme ve merdiven inmede zorlanma
- Kısa süreli sabah tutukluğu
- Şikayetlerin dizin yalnızca bir bölmesinde yoğunlaşması: Osteotomi kararı için en önemli klinik ipucudur
Tanı Yöntemleri
Hastanın yaşı, aktivite düzeyi, mesleği, kilosu, geçirilmiş diz cerrahileri, sigara kullanımı ve beklentileri ayrıntılı sorgulanır. Muayenede ayakta dizilim, iç eklem hattı hassasiyeti, hareket açıklığı, efüzyon, bağ stabilitesi ve yürüyüş değerlendirilir.
Ayakta yük taşıyan diz grafileri (ön-arka, yan, patellofemoral ve 45° bükülü Rosenberg grafisi) eklem aralığı daralmasını gösterir. Uzun bacak grafisi bu cerrahinin vazgeçilmezidir: mekanik aksın nereden geçtiği ve ne kadar düzeltme gerektiği yalnızca bu grafiyle ölçülebilir.
MR, dış bölme ve patellofemoral eklemin kıkırdak durumunu, menisküs ve bağ patolojilerini ve kemik ödemini değerlendirir; diğer bölmelerin sağlam olduğunun doğrulanması hasta seçiminde kritiktir. Gerekirse tanısal artroskopi ile kıkırdak doğrudan değerlendirilir.
Kimlere Uygun, Kimlere Uygun Değil
Osteotomide sonucu belirleyen en önemli etken hasta seçimidir. Yanlış seçilmiş hastada osteotomi hem beklenen faydayı vermez hem de ileride yapılacak protez cerrahisini zorlaştırabilir.
- Uygun: Genç ve orta yaşlı (genellikle 60 yaş altı), aktif, protez için erken kabul edilen hastalar
- Uygun: İç bölmeye sınırlı kıkırdak kaybı, belgelenmiş varus dizilimi ve korunmuş dış bölme
- Uygun: İyi korunmuş diz hareketi (en az 90 - 120° bükme, tam veya tama yakın düzleşme)
- Uygun: Ağır işte çalışan veya spor yapan, protezin kısıtlamalarını kabul etmek istemeyen hastalar
- Uygun: Kıkırdak onarımı veya menisküs transplantasyonunu yükten korumak amacıyla
- Uygun değil: Üç bölmeli yaygın artroz; dış bölmede belirgin kıkırdak kaybı
- Uygun değil: Romatoid artrit gibi inflamatuar eklem hastalıkları
- Uygun değil: Belirgin diz sertliği veya 15° üzerinde bükülme kontraktürü
- Dikkatli değerlendirilmeli: Obezite, ileri yaş, osteoporoz, sigara kullanımı
Osteotomi mi, Protez mi?
- Osteotominin üstünlüğü: Hastanın kendi eklemi korunur; kaynama tamamlandıktan sonra ağır iş ve spor yapılabilir
- Osteotominin sınırlılığı: İyileşme protezden uzundur (kemik kaynaması beklenir); ağrı kontrolü protez kadar öngörülebilir değildir ve etkisi yıllar içinde azalabilir
- Protezin üstünlüğü: Ağrı kontrolü daha öngörülebilir, iyileşme daha kısadır
- Protezin sınırlılığı: Ömrü sınırlıdır; yüksek darbeli aktivite ve ağır iş önerilmez; genç hastada revizyon ihtimali yüksektir
- Genel ilke: Genç ve aktif hastada osteotomi, ileri yaş ve düşük talepli hastada protez
- Osteotomi, ileride protez yapılmasına engel değildir; ancak teknik olarak zorlaştırabilir
Konservatif Tedavi
- Kilo verme: Dizde her 1 kg fazla kilo, yürürken 3 - 4 kg ek yüke dönüşür; en etkili konservatif önlemdir
- Fizik tedavi: Kuadriseps ve kalça kaslarının güçlendirilmesi, hareket açıklığı ve denge çalışmaları
- Ağrı kesici ve antiinflamatuar ilaçlar (doktor kontrolünde)
- Eklem içi enjeksiyonlar: Hyaluronik asit, PRP veya kortikosteroid
- Yük aktarıcı dizlik (unloader brace): Yükü dış bölmeye kaydırarak rahatlama sağlar; osteotominin olası etkisini önceden görmek açısından da bilgi verir
- Aktivite modifikasyonu: Uzun süre ayakta durma ve ağır yük taşımadan kaçınma
- Sigaranın bırakılması: Hem kıkırdak sağlığı hem de olası bir cerrahide kemik kaynaması için
Beklenen Sonuçlar
Doğru seçilmiş hastalarda yüksek tibial osteotomi sonrası ağrıda belirgin azalma ve fonksiyonda iyileşme sağlanır. Hastaların büyük çoğunluğu ağır işlerine ve sportif aktivitelerine dönebilir; bu, osteotominin protez üzerindeki en önemli üstünlüğüdür. Yayımlanmış serilerde osteotomilerin önemli bir bölümünün 10 yılda protez gerekmeden işlevini sürdürdüğü bildirilmektedir.
Osteotominin etkisi zamanla azalabilir ve bir bölüm hastada yıllar içinde diz protezi gündeme gelir; ancak bu süre boyunca hasta kendi eklemiyle aktif bir yaşam sürmüş olur. Sonucu belirleyen temel etkenler doğru hasta seçimi, düzeltmenin doğru hesaplanması, kilo kontrolü ve sigaranın bırakılmasıdır.
Cerrahi Teknik & İlk 3 Hafta

Yüksek tibial osteotomi spinal/epidural veya genel anestezi altında yapılır. Bu cerrahide ameliyat öncesi planlama, cerrahi tekniğin kendisi kadar önemlidir: uzun bacak grafisi üzerinden düzeltme miktarı milimetrik olarak hesaplanır ve ameliyat sırasında skopi ile doğrulanır.
Ameliyat Öncesi Planlama
- Uzun bacak grafisinde mekanik aks çizilir ve mevcut sapma ölçülür
- Hedef belirlenir: Genellikle mekanik aksın tibia platosunun dış yarısından (yaklaşık %55 - 62 noktasından) geçmesi hedeflenir; hafif bir aşırı düzeltme bilinçli olarak planlanır
- Tibial eğim (posterior slope) değişimi hesaplanır: Açık kama osteotomide eğimin istenmeden artması çapraz bağlar üzerindeki yükü değiştirir
- Modern merkezlerde dijital planlama yazılımları ve hastaya özel kesme kılavuzları kullanılabilir
- Enfeksiyon profilaksisi için antibiyotik verilir; pıhtı önlemi planlanır
Ameliyat ile İlgili Genel Bilgiler
- Süre: 60 - 120 dakika (kombine işlemlerde daha uzun)
- Anestezi: Spinal/epidural veya genel anestezi; adduktor kanal bloğu ağrı kontrolünde yardımcıdır
- Hastane yatışı: 1 - 3 gün
- Skopi (görüntüleme cihazı) ameliyat boyunca kullanılır
Artroskopik Değerlendirme
- Osteotomi öncesi çoğu olguda artroskopi yapılır
- Dış bölme ve patellofemoral eklemin kıkırdağı doğrudan görülerek sağlam olduğu doğrulanır — hasta seçiminin son kontrolüdür
- Menisküs yırtığı varsa tedavi edilir, serbest cisimler çıkarılır
- Gerekirse iç bölmedeki kıkırdak lezyonuna mikrokırık veya başka bir kıkırdak tekniği uygulanır
Medial Açık Kama Osteotomi — Cerrahi Tekniği
- Tibianın ön-iç yüzünde, eklem hattının birkaç santimetre altından kesi yapılır
- Pes anserinus tendonları ve medial kollateral ligamanın yüzeyel lifleri korunur veya kontrollü şekilde serbestleştirilir
- Skopi eşliğinde kılavuz teller yerleştirilir; osteotomi hattı, tibianın dış korteksinde bir menteşe bırakacak şekilde planlanır
- Osteotomi testere ve keskilerle kademeli yapılır; dış korteksteki menteşe korunur. Bu menteşenin kırılması, osteotominin en sık teknik komplikasyonudur
- Kemik planlanan miktarda kontrollü olarak açılır
- Düzeltme kontrolü: Skopi altında kalça merkezinden ayak bileği merkezine uzun bir çubuk veya kablo tutularak mekanik aksın nereden geçtiği masada doğrulanır — düzeltmenin doğruluğunu güvence altına alan en kritik adımdır
- Tibial eğim kontrol edilir; istenmeyen artış önlenir
- Kilitli plak ve vidalarla tespit yapılır
- Açılma miktarı büyükse boşluğa kemik grefti veya kemik substitüsü konabilir
- Katmanlar hâlinde kapatılır
Lateral Kapalı Kama Osteotomi
- Tibianın dış tarafından kama şeklinde kemik çıkarılıp boşluk kapatılır
- Fibulanın da kesilmesi gerekir
- Peroneal sinir bu bölgede komşu olduğu için sinir yaralanma riski açık kama yöntemine göre daha yüksektir
- Avantajı: Kemik temas yüzeyi geniştir, kaynama daha hızlıdır, greft gerekmez
- Dezavantajı: Bacakta bir miktar kısalma, patellanın aşağı inmesi (patella baja) ve ileride protez cerrahisinde teknik zorluk
Taburculuk Bilgileri ve Yük Verme
Hastalar genellikle 1 - 3 gün yatış sonrası taburcu olur. Bu cerrahide kemiğin kaynaması beklendiği için yük verme süreci protez cerrahisine göre belirgin daha uzundur ve protokole uyum sonucu doğrudan belirler.
Diz genellikle menteşeli dizlikle korunur; hareket açıklığına erken izin verilir. Koltuk değnekleriyle kısmi yük verme dönemi başlar. Modern kilitli plaklarla bazı merkezler daha erken yük verilmesine izin verir; karar cerrahın tespit gücüne ilişkin değerlendirmesine göre verilir.
Günde 3 - 4 kez 15 - 20 dakika buz ve bacağın kalp seviyesi üzerinde tutulması önerilir. Ağrı kesici, mide koruyucu ve kan sulandırıcı reçete edilir; antiinflamatuar ilaçlar kemik kaynamasını olumsuz etkileyebileceği için kısa süreli kullanılır. Varis çorabı kullanılır. Dikişler 12 - 16. günde alınır.
Ameliyat Sonrası Erken Dönem (İlk 3 Hafta)
Bu dönemde amaç; osteotomi hattını korumak, diz hareket açıklığını erken kazanmak, ödemi kontrol etmek ve pıhtı önlemini sürdürmektir. Erken tam yük, osteotominin yer değiştirmesine ve tespitin bozulmasına yol açabilir.
- Yük verme: Genellikle ilk 6 hafta kısmi yük; cerrahın protokolüne göre
- Erken hareket: Diz bükme ve düzeltme egzersizlerine erken başlanır
- Kuadriseps izometrik ve düz bacak kaldırma: Günde 3 - 4 kez
- Ayak bileği pompalama ve kalça egzersizleri
- Ödem kontrolü: Buz, elevasyon ve varis çorabı
- Yara takibi: Tibianın ön-iç yüzünde cilt ince olduğu için akıntı ve yara açılması dikkatle izlenir
- Pıhtı önlemi: Kan sulandırıcı, varis çorabı ve erken mobilizasyon
- Sigara kesinlikle yasak: Bu cerrahide kaynamama riskini en çok artıran tek etkendir
- Sinir takibi: Ayak sırtında his kaybı veya ayağı yukarı kaldıramama fark edilirse bildirilmelidir
Kontroller
- 12 - 16. gün: Dikiş alımı
- 6. hafta: Röntgen ile kaynama değerlendirmesi ve yük verme kararı
- 3. ay: Kaynamanın doğrulanması, aktivite ilerletme
- 6. ay: Uzun bacak grafisiyle düzeltmenin korunduğunun kontrolü
- 1. yıl ve sonrasında yıllık takip; gerekirse implant çıkarma değerlendirmesi
Riskler & Komplikasyonlar
Yüksek tibial osteotomi kemiğin kesilip yeniden şekillendirildiği bir cerrahidir; bu nedenle riskleri yumuşak doku cerrahilerinden farklıdır. En karakteristik iki risk, kemiğin kaynamaması ve düzeltme miktarının hatalı olmasıdır.
Konservatif Tedaviye Özgü Riskler
- Kıkırdak kaybının ilerlemesi: Dizilim bozukluğu düzeltilmediği sürece iç bölmedeki aşınma sürer
- Varusun artması: Kıkırdak aşındıkça dizilim daha da bozulur
- Osteotomi için uygun olma döneminin kapanması: Artroz diğer bölmelere yayıldığında yalnızca protez seçeneği kalır
- Tekrarlayan kortizon enjeksiyonlarının kıkırdağa olumsuz etkisi
Cerrahiye Özgü Riskler — Sık Görülenler
- Ameliyat sonrası ağrı, şişlik ve morarma
- Yüzeyel yara enfeksiyonu
- İmplant rahatsızlığı: Plağın tibia iç yüzünde cilt altında rahatsızlık vermesi sık görülür; bir bölüm hastada kaynama tamamlandıktan sonra (genellikle 1 - 2 yıl) plak çıkarılır
- Geçici diz sertliği
- Kuadriseps atrofisi: Kısmi yük döneminde belirgin gelişir
- Kesi bölgesinde geçici uyuşma
- Uzun süreli ödem: 6 - 12 ay sürebilir
Cerrahiye Özgü Riskler — Daha Nadir Görülenler
- Kaynamama veya gecikmiş kaynama: Bu cerrahinin en önemli riskidir; yayımlanmış serilerde oranlar birkaç yüzde düzeyindedir ve sigara içenlerde, diyabetlilerde, büyük açılma miktarlarında ve dış menteşe kırıldığında belirgin artar
- Dış korteks menteşesinin kırılması: Tespitin stabilitesini bozar, ek tespit gerektirebilir
- Yetersiz düzeltme: Şikayetlerin sürmesinin en sık nedeni
- Aşırı düzeltme: Dış bölmede aşırı yüklenme ve belirgin X bacak görünümü
- İstenmeyen tibial eğim değişikliği: Çapraz bağlar üzerinde yükü değiştirerek instabiliteye yol açabilir
- Peroneal sinir yaralanması: Özellikle kapalı kama ve fibula osteotomisinde; ayağı yukarı kaldıramama yapabilir
- Eklem içine uzanan kırık
- Derin enfeksiyon (%1 - 2): Revizyon, uzun süreli antibiyotik, gerekirse implant çıkarma
- Derin ven trombozu ve pulmoner emboli
- Popliteal arter yaralanması: Çok nadir ancak ciddi
- Kompartman sendromu: Çok nadir
Riski Artıran Faktörler
- Sigara kullanımı: Kaynamama riskini en çok artıran etkendir
- Kontrolsüz diyabet
- Obezite
- Büyük düzeltme miktarı
- Osteoporoz ve zayıf kemik kalitesi
- Dış menteşenin kırılmış olması
- Yük verme protokolüne uyumsuzluk
- Yaygın artroz varlığında yapılan osteotomi
Hemen Doktorunuzu Arayın
- Yük verirken ani ve keskin ağrı (tespitin bozulması şüphesi)
- 38 °C üzeri ateş
- Yara yerinden akıntı, kötü koku ya da yarada açılma
- Ayağı yukarı kaldıramama veya ayak sırtında ilerleyen uyuşma
- Baldırda tek taraflı sert şişme, kızarıklık ve ısı artışı (DVT şüphesi)
- Nefes darlığı veya göğüs ağrısı (pulmoner emboli şüphesi)
- Bacakta dayanılmaz ve artan gerginlik hissi (kompartman sendromu şüphesi — acil)
- Bacak diziliminde ani değişiklik
Uzun Dönem Sonuçlar
Doğru seçilmiş hastalarda yüksek tibial osteotomi ağrıyı belirgin azaltır ve hastanın kendi eklemiyle aktif yaşamını sürdürmesini sağlar. Ağır işe ve spora dönüş mümkündür.
Osteotominin etkisi zamanla azalabilir ve bir bölüm hastada yıllar içinde protez gündeme gelir. Osteotomi geçirmiş dizde protez cerrahisi teknik olarak biraz daha zordur ancak sonuçları genellikle iyidir. Uzun dönem başarının belirleyicileri doğru hasta seçimi, doğru düzeltme, sigaranın bırakılması, kilo kontrolü ve yük verme protokolüne uyumdur.
Rehabilitasyon
Osteotomi sonrası rehabilitasyon diğer diz cerrahilerinden bir noktada ayrılır: burada beklenen, yumuşak dokunun değil kemiğin iyileşmesidir. Kemik kaynaması zaman ister ve bu süre kısaltılamaz. Program bu gerçeğe göre kurgulanır: hareket erken, yük geç.
Faz 1 — Koruma ve Hareket (0 - 6 Hafta)
- Kısmi yük: Koltuk değnekleriyle, cerrahın protokolüne göre
- Erken hareket açıklığı: Pasif ve aktif yardımlı diz bükme-açma
- Kuadriseps izometrik ve düz bacak kaldırma: Günde 3 - 4 kez
- Diz kapağı mobilizasyonu
- Ödem kontrolü: Buz, elevasyon, varis çorabı
- Hedef: 6. hafta sonunda 90 - 120° bükme ve tam düzleşme
Faz 2 — Yüke Geçiş (6 - 12 Hafta)
- Röntgende kaynama belirtileri görüldükten sonra kademeli tam yüke geçiş
- Koltuk değneklerinden bastona, ardından desteksiz yürüyüşe
- Yürüyüş paterninin düzeltilmesi
- Kapalı kinetik zincir egzersizleri: Mini squat, leg press, step-up
- Sabit bisiklet, havuzda yürüyüş
- Denge ve propriyosepsiyon
Faz 3 — Kuvvetlendirme (3 - 6 Ay)
- Kuadriseps, hamstring ve kalça kaslarının dirençli çalışması
- Tek bacak kontrol egzersizleri
- Yürüyüş mesafesinin artırılması, eliptik ve yüzme
- 4 - 6. ay: Kaynama tam ise düz zeminde hafif koşuya başlama
Faz 4 — Aktiviteye ve Spora Dönüş (6 - 12 Ay)
- Çeviklik, yön değiştirme ve spora özgü çalışmalar
- Kaynama tam ve kriterler sağlandığında ağır işe ve spora tam dönüş
- Hastanın kendi eklemi korunduğu için yüksek talepli aktiviteler mümkündür
Spora ve Aktiviteye Dönüş Kriterleri
- Radyolojik olarak kaynamanın tamamlanmış olması
- Kuadriseps gücünün karşı bacağın en az %85 - 90'ına ulaşması
- Tam ve ağrısız diz hareket açıklığı
- Topallamadan, desteksiz yürüyüş
- Tek ayak sıçrama testlerinde %90 simetri
- Aktivite sonrası şişlik veya ağrı olmaması
- Cerrah ve fizyoterapist onayı
Yaşam Tarzı ve İyileşme Önerileri
- Sigarayı kesinlikle bırakın — bu cerrahide kaynamama riskini en çok artıran etkendir
- Yük verme programına harfiyen uyun
- Ev egzersiz programını her gün yapın
- Kilo kontrolü: Hem kaynamayı hem düzeltmenin ömrünü etkiler
- Diyabetiniz varsa kan şekerinizi sıkı kontrol edin
- D vitamini ve kalsiyum düzeylerinizi kontrol ettirin
- Antiinflamatuar ilaçları önerilen süreden uzun kullanmayın
- Kuadriseps gücünüzü ömür boyu koruyun
- Düzenli kontrollere gelin (6. hafta, 3. ay, 6. ay, 1. yıl)
Beklenebilecek Sonuçlar
Kısmi yük dönemi genellikle 6 hafta sürer; desteksiz yürüyüşe 2 - 3 ayda geçilir. Kemik kaynaması 3 - 4 ayda tamamlanır. Günlük yaşama dönüş 3 - 4 ayda, ağır işe ve spora dönüş 6 - 12 ayda gerçekleşir.
İyileşmenin protez cerrahisine göre daha uzun olduğunu baştan bilmek gereksiz endişeyi önler. Hafif şişlik ve plak bölgesinde hassasiyet 6 - 12 ay sürebilir. Buna karşılık osteotominin kazancı, hastanın kendi eklemiyle aktif bir yaşam sürdürebilmesidir.
Bu Tedavi Sizin İçin Uygun Mu?
Her hastanın durumu farklıdır. Detaylı muayene ve görüntüleme sonrasında sizin için en uygun tedavi planı oluşturulacaktır.
Tibial Osteotomi hakkında daha fazla bilgi almak ister misiniz?
Randevu Al